Winkels in Girona

Het was me al eerder opgevallen, maar gisteravond zag ik het weer: het centrum van Girona zit echt vol met allerlei kleine winkeltjes. Voordat ik ging eten heb ik nog even een rondje gewandeld. De meeste winkels zijn tot een uur of acht open (en ’s middags, tijdens de siësta [en dus niet fiësta zoals ik eerst schreef; tnx Deej!], een tijd dicht), maar in ieder geval gisteravond hadden ze weinig klandizie. Bijna overal trof ik hetzelfde beeld aan: de winkel is leeg op een verveeld kijkende verkoper (m/v) na, en soms was zelfs die niet in zicht.

Kledingwinkels zijn veruit in de meerderheid en slechts een paar ervan verkopen ook mannenkleding. Allemaal hebben ze uitverkoop, met kortingen tot soms wel 70%. Het assortiment is veelal hetzelfde: felle kleuren, alleen bovenkleding, en vooral gericht op tieners en twintigers. Onvoorstelbaar eigenlijk dat zoveel (kleine) winkels van zo’n beperkte doelgroep kunnen bestaan, maar kennelijk lukt dat.

Naast kledingwinkels zijn er veel schoenenwinkels en verbazend veel boekhandels, waarvan vooral degene tegenover mijn appartement een bijzonder geval is. Lang, smal en hoog (minstens drie meter) met boekenkasten die tot aan het plafond reiken. Nergens staat duidelijk aangegeven wat waar te vinden is en zo chaotisch als het daar is kan ik me niet voorstellen dat het personeel dat zelf allemaal weet. Sommige van de planken staan zo vol dat als je er een boek uittrekt, er gewoon geen ruimte overblijft om het weer terug te zetten. Misschien dat Spanjaarden (of specifiek: Catalanen, of nog specifieker: Gironezen) dit zo handig vinden, maar ik hou toch van een iets overzichtelijker systeem.

Muziekwinkels zijn er ook meerdere van en ze verschillen onderling weinig van opzet. Grote, vaak nauwelijks van informatie voorziene bakken met cd’s, maar ook nog veel cassettebandjes en zelfs platen. Tussendoor hangen nog wat T-shirts en andere merchandise. Een enkele winkel heeft ook nog een rek met dvd’s.

Verder kwam ik nog tegen:
- een doe-het-zelf-zaak met een ruime afdeling huishoud- en keukenbenodigdheden;
- een kaarsenwinkel;
- een theewinkel;
- een aantal kruideniers;
- een toko met voedsel van over de hele wereld;
- een winkel met biologisch verantwoord voedsel;
- een reisbureau;
- een kantoorboekhandel;
- een paar tabakswinkels;
- een sokkenwinkel;
- enkele lingeriezaken;
- een winkel met allemaal Aziatisch speelgoed (=goedkoop plastic spul);
- een gewone speelgoedwinkel (waar ik boven woon);
- een filateliezaak;
- een winkel vol lapjes, prulletjes, versierseltjes en decoratiedingetjes;
- een naaiwinkel;
- een kussenwinkel;
- een snoepwinkel;
- een chocolaterie (met ware kunstwerken van chocola);
- en nog het een en ander wat ik alweer vergeten ben.

In Nederland zouden de meeste van deze winkels allang zijn verdwenen door de komst van een warenhuis, maar zo gaat dat hier niet. Zelfs in Barcelona, wat toch echt een heel stuk groter is dan Girona en wel warenhuizen heeft, zijn tientallen van dit soort kleine, specialistische zaakjes. En wat Girona betreft: al het bovenstaande ligt binnen 500 meter van mijn appartement, en dan ook nog maar in één helft van die cirkel. In het hele centrum staan met gemak drie, vier keer zo veel winkeltjes.

Typisch Spaans?

Zoals in elk land gaan ook in Spanje een aantal zaken anders dan thuis. Enkele van de meest opvallende voorbeelden:

- Fietspaden worden voor veel dingen gebruikt (voetpad, parkeerstrook), maar schijnbaar zelden om op te fietsen (dat gebeurt dan wel weer op de gewone weg of op de stoep).

- Fietsenrekken staan meestal achterstevoren. (Foto volgt nog.)

- Bedienend personeel zegt gracias (”dank u”) als ze bijvoorbeeld het wisselgeld of de kassabon geven. Uiteraard zeg ik dank ook netjes gracias, waarna er soms nog een gracias van hun volgt.

- Als een Spanjaard z’n auto even ergens stil moet zetten, doet hij dat bij voorkeur op een plek waar het hem uitkomt, zonder nou heel veel rekening te houden met de overige weggebruikers.

- Afronden op vijf cent is hier nog ongebruikelijk. In de kantine van de universiteit kost een kop thee 43 cent en een donut kost 48 cent.

- Fietspaden en fietsstroken zijn er wel, maar niet altijd op logische plaatsen. Ongeveer de helft ligt aan de linkerkant van de weg (vaak direct naast de strook voor de tegengestelde richting, die dus wel normaal rechts ligt). Ze houden ook nog wel eens plotseling op of lopen uit op een zebrapad, waar fietsers kennelijk ook gebruik van dienen te maken. (Auto’s stoppen in ieder geval voor zowel voetgangers als fietsers.)

- Rotondes kun je best gebruiken als parkeerplaats. In de buurt van de universiteit ligt een rotonde waar zowel aan de binnenkant als aan de buitenkant auto’s geparkeerd staan.

- In de straat waar ik woon zet iedereen zijn afval ’s avonds gewoon voor de deur (dus niet ergens in een centrale afvalbak). Dit wordt ’s nachts netjes opgehaald, soms wordt de straat ook nog even schoongemaakt, en ’s ochtends ziet alles er weer netjes uit.

- Op bijna elke straathoek staat een geldautomaat en tussen twee hoeken in soms ook nog een. De meeste ogen niet of ze heel veel gebruikt worden en ik heb nog nooit meer dan twee personen bij één automaat gezien, waarvan ik er dan zelf altijd nog één was.

Verslag van bezoek aan Barcelona

Afgelopen zaterdag was ik dus in Barcelona, waar ik een rondje heb gemaakt langs de belangrijkste toeristische attracties. Het eerste deel van m’n bezoek verliep hetzelfde als vorige week maandagavond: met de trein naar station Passeig de Gràcia, waarmee ik meteen bij attractie nummer één was. Het station ligt namelijk vlakbij de drie huizen die de Mançana de la Discòrdia (Twistappel) vormen. Lange tijd was er een strijd welke van deze huizen het mooiste was, en dus welke van de drie Modernistische architecten Gaudí, Puig i Cadafalch en Domènech i Montaner de beste was.

Iets ten noorden van de Mançana de la Discòrdia staat het Casa Mila, ook wel bekend als de Pedrera (Steengroeve). Dit is het op één na bekendste bouwwerk van Gaudi, want het bekendst is natuurlijk de Sagrada Família. Deze tempel/kerk is nog lang niet af, maar ook nu al zeer bijzonder en imposant. Er is een lift om tot bovenin de torens te komen, maar ik heb het op de ouderwetse (en leukere) manier gedaan: via de steile, smalle wenteltrappen.

Vanaf de Sagrada Família ben ik noordwaarts en heuvelopwaarts gewandeld richting het ook al door Gaudí ontworpen Parc Güell. In dit zeer grote stadspark is het niet alleen heerlijk wandelen (zeker met het weer van zaterdag), er is ook heel veel te zien van Gaudí’s bouwkunst. Toen ik aankwam op het grote open plein was het tijd om wat te eten, waarbij het alleen jammer was dat er net wat wolken voor de zon kropen.

Na Parc Güell ging het weer zuidwaarts richting de haven en de Middellandse Zee, met onderweg nog stops bij enkele bijzondere gebouwen, straten of pleinen, zoals het Casa Vicens, het Plaça de Catalunya, de Boqueria, de Santa Maria del Mar en natuurlijk de belangrijkste straat van Barcelona: de Rambla. Daarna (na het bekijken van de haven dus) vond ik het wel zo’n beetje mooi geweest… Er zijn grenzen aan hoeveel je in één dag kunt zien, ook al is er in Barcelona genoeg om een week (en nog wel meer dan dat) mee te vullen. Reden genoeg dus om er in de toekomst nog eens heen te gaan :-)

Barcelona!

Na het korte bezoekje van vorige week maandagavond, was het zaterdag tijd voor het echte bezoek aan het prachtige Barcelona. Ik heb heel veel gezien en het was eigenlijk allemaal mooi. Hoe mooi? Bijna zo mooi als deze 126 foto’s laten zien, want in werkelijkheid is het nog mooier. De foto’s zijn voorzien van (soms uitgebreide) omschrijvingen en qua verhaal houd ik het daar nu even bij, want het is de bedoeling dat ik vandaag ook nog wat aan m’n stage doe :-P

Kleine wijzigingen en toevoegingen

In mijn schaarse vrije tijd overdag heb ik een paar kleine dingen aan de site gewijzigd en het een en ander toegevoegd. Het menu zou iets duidelijker moeten zijn geworden, vooral waar het het weblog-deel betreft. Verder staat nu bovenaan iedere pagina een min of meer actueel weerbeeld van Girona. Tot slot ben ik ben begonnen met het toevoegen van weblog-entries van een vorige versie van deze site. Al die entries zijn in het Engels (de site was toen iets internationaler georiënteerd) en zullen wel wat verouderde links bevatten… Sowieso is hun actualiteitswaarde niet zo groot, maar dan is mijn weblog-archief tenminste weer min of meer compleet. (Dat wil zeggen, zodra ik de periode februari-augustus 2004 ook heb toegevoegd.)

Inmiddels is het mooie weer hier even over, want het heeft net flink geregend. Hoewel, die regen is nu weer over, dus misschien is er alweer een nieuwe periode van mooi weer aangebroken… Of kennelijk toch ook niet, want terwijl ik dit type begint het weer te regenen :-\

Groepsham

Gisteravond was m’n eerste sociale activiteit groter dan koffie drinken of lunchen. Met een groep van een man of twintig (bestaande uit in ieder geval theoretici en anorganici) hebben we op de uni gegeten. Ze hadden een grote ham gekocht (eigenlijk gewoon een complete varkenspoot), plus brood (ingewreven met tomaat, zout en olijfolie) en kaas. Tot zover een redelijk traditionele Spaanse maaltijd, maar om de tafel (en de magen) wat voller te krijgen waren er ook chips, hartige taarten, olijven, een stuk worst en nog wat onduidelijke andere kleine hapjes. Dat vormde soms dus wat rare combinaties, maar laten we het positief bekijken: zo was er meer lekkers ;-)

Het avondje (het geheel duurde ongeveer van 22.00-0.00u) was in ieder geval gezellig, ondanks dat de meeste gesprekken in het Spaans plaatsvonden en ik dus eigenlijk niets kon verstaan. Gelukkig waren sommige mensen zo vriendelijk soms even wat te vertalen of gewoon een gesprek in het Engels te houden.

Natuurlijk zijn na middernacht de buitendeuren niet meer open, dus om er dan toch uit te kunnen moet je even een bewaker bij de receptie vandaan halen. Ik loop dus daarheen en wordt (zoals gebruikelijk) in het Spaans aangesproken. Toen ik aangaf dat toch niet te verstaan vroeg de bewaker waar ik vandaan kwam, waarop ik natuurlijk Holland zei en hij vervolgens op Nederlands overschakelde. Okee, weliswaar Nederlands met een sterk accent en sommige woorden leken meer op Duits, maar toch wel erg aardig en leuk dat zo iemand die moeite neemt. En hij kon de deur nog openmaken ook :-)

Mystery trip (2)

Maandagavond was ik dus in Barcelona (foto’s), wat ik pas in de loop van de middag bedacht om te gaan doen. Ik had namelijk gehoord dat het flink gesneeuwd had in Barcelona (of in ieder geval in de omgeving), zo erg zelfs dat een aantal vluchten naar het vliegveld van Barcelona waren geannuleerd. De mogelijke combinatie van sneeuw en Barcelona was genoeg om ’s avonds even heen en weer te gaan met de trein. Helaas lag er geen sneeuw in het deel waar ik geweest ben, maar ook zo was het een leuk avondje. Ik heb een paar bekende gebouwen gezien, waarvan de Sagrada Familia het mooist en indrukwekkendst was.

Komend weekend ben ik van plan om weer naar Barcelona te gaan, maar dan overdag en een stuk langer dan maandagavond. Ik ga dan ook proberen om iets royaler de laatste trein terug naar Girona te halen (of een trein eerder te pakken), want om nou het perron op te stappen terwijl de trein al aan komt rijden is toch niet helemaal een prettig gevoel :-P

Maandagochtend heb ik trouwens nog wat foto’s gemaakt van de route naar de universiteit en van de universiteit zelf, voor wie eens wil kijken of Girona een mooier gebouw heeft dan de VU.

Sneeuw! Helaas niet hier :-(

Bijna nooit valt er een fatsoenlijke hoeveelheid sneeuw in Nederland, en uitgerekend nu ik er niet ben zijn er de ergste sneeuwbuien van de afgelopen 20 jaar! Waarom? Wat heb ik gedaan om dit onrecht te verdienen? Ik wil ook sneeuw! En dan niet een klein beetje op een enkele auto, of drie vlokjes op een brugrailing, maar tientallen centimeters zoals in Nederland!

Had ik niet stage kunnen lopen in Heerenveen (links), Alkmaar (midden) of Dwingelo (rechts)? Girona is een stuk minder leuk zo… :-(

Mystery trip

Ik ga het eens anders doen… Tot nu toe vertelde ik steeds meteen wat ik had gedaan als ik nieuwe foto’s toevoegde, nu voeg ik de foto’s toe en mogen jullie raden wat ik gisteravond (dag 9) heb gedaan :-)

Joodse Wijk en stadsmuur

Afgelopen zaterdag was het prachtig weer in Girona: een strakke blauwe lucht en warm genoeg om zonder jas en trui buiten te lopen. Overigens was ik wel de enige in de hele stad die er zo bij liep, maar dat zal wel komen omdat al die Spanjaarden gewend zijn aan hogere temperaturen.

Anyweg, ik heb min of meer een wandelroute gevolgd uit een boekje dat mijn huisgenoot had. De tocht begon in de Call Jueu, oftewel de Joodse Wijk, die voornamelijk bestaat uit steile, smalle straatjes, al dan niet voorzien van trappen. De hele wijk voelt ontzettend oud aan (en is ook ontzettend oud), alsof je een paar eeuwen terug in de tijd bent gegaan.

Via de Call Jueu kwam ik uit op het Plaça de Sant Domènec, een plein omringd door oude gebouwen, waarvan sommige zelfs uit de Romeinse tijd stammen. Bij dat plein staat ook het ene uiteinde van de nog overgebleven stadsmuur, die zijn oorsprong ook al bij de Romeinen vond. Via de stadsmuur ben ik om het centrum heen gelopen, tot ik weer uitkwam bij de rivier die achter mijn appartement langskwam. Toen vond ik dat ik wel weer genoeg toeristje had gespeeld (bovendien moest ik naar de wc), dus de kathedraal heb ik nog niet bezocht.

Bij de foto’s van mijn wandeling staan nog meer namen en details, voor wie daarin geïnteresseerd is.